ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 1η ΜΑΗ 2017



ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2017


Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Η φετινή 1η Μάη μας βρίσκει μπροστά σε δραματικές εξελίξεις και γεγονότα και στο εσωτερικό και σε διεθνές επίπεδο.
Η κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει και θα υπογράψει τη συμφωνία με τους δανειστές για την 2η αξιολόγηση, θα φέρει στη Βουλή και θα ψηφίσει το επόμενο πακέτο των σκληρών αντεργατικών- αντιλαϊκών μέτρων, που θα σφαγιάσουν τις συντάξεις και το λαϊκό εισόδημα, θα επιφέρουν νέες ανατροπές στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα του εργατικού κινήματος.
Η κυβέρνηση μιλάει για έναν ακόμη «έντιμο συμβιβασμό», για μια υποχρεωτική συμφωνία, που όμως θα έχει δυο «θετικά». Τα λεγόμενα αντίμετρα, που δήθεν θα ανακουφίσουν όσους διαβιούν στην έσχατη εξαθλίωση και την έναρξη της συζήτησης με τους δανειστές για την «ελάφρυνση» του χρέους. Δεν μπορεί όμως να κρύψει το γεγονός πως σε καμία περίπτωση η καταβαράθρωση του συνολικού βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων δεν θα αναπληρωθεί με τα ψίχουλα που θα μοιράσει σε επί μέρους μικρές ομάδες, αν βέβαια κι αυτό το επιτρέψουν η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και οι δανειστές.
Από την άλλη η διαπραγμάτευση για την «ελάφρυνση» του χρέους θα συνοδευτεί από νέα, βάρβαρα μέτρα σε βάρος του λαού, νέα μνημόνια και επέκταση των δανειοδοτήσεων.
Σε διεθνές επίπεδο η αντιπαράθεση των ιμπεριαλιστικών χωρών και συμφερόντων, η έξαρση των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή μας, η συγκέντρωση μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων (ΝΑΤΟικές, Αμερικάνικες, Ρωσικές), η ένταση των στρατιωτικών παρεμβάσεων, όπως οι βομβαρδισμοί που οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν στη Συρία και το Αφγανιστάν, η επιθετικότητα της Τουρκίας απέναντι στη χώρα μας κ.α. δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανάψει την θρυαλλίδα ενός πιο γενικευμένου πολέμου. Οι κίνδυνοι για τους λαούς της περιοχής- και τον δικό μας- είναι πολύ μεγάλοι.
Η φετινή Πρωτομαγιά, οι απεργιακές συγκεντρώσεις, όλες οι πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις του ταξικού εργατικού και λαϊκού κινήματος στόχο έχουν να αναδείξουν τα δύο αυτά κυρίαρχα ζητήματα. Να προσανατολίσουν στην ανάγκη μεγαλύτερης, δυνατότερης αγωνιστικής παρέμβασής του. Στην αύξηση της δράσης και της προβολής των απαιτήσεων του εργαζόμενου λαού για την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής, που θα δώσει λύσεις στα προβλήματα-οικονομικά και κοινωνικά- με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του, με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της παραγωγικής υποδομής της χώρας μας.
Ακόμη στην ένταση της αντιϊμπεριαλιστικής δράσης του κινήματος με αιτήματα την άμεση απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από τις ελληνικές θάλασσες και την έξοδό μας από το ΝΑΤΟ, την ακύρωση της συμμετοχής της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ενέργειες, το κλείσιμο των ξένων στρατιωτικών βάσεων.
Σας καλούμε όλους να πάρουμε μέρος στις Πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ και των ταξικών συνδικάτων σε όλες τις πόλεις, σε όλη τη χώρα. Να μην λείψει κανείς. Η φετινή Πρωτομαγιά είναι η κορύφωση μιας σειράς δραστηριοτήτων που ανέπτυξε το ταξικό κίνημα στο προηγούμενο διάστημα και ταυτόχρονα το εναρκτήριο βήμα της κλιμάκωσης αυτής της δράσης για το επόμενο.
Πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά, περισσότεροι οργανωμένοι στα συνδικάτα μας, περισσότεροι ενταγμένοι στις γραμμές του αγωνιστικού κινήματος και των αγώνων.
Στην Αθήνα θα βρεθούμε στην συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, ώρα 10.00 -Προσυγκέντρωση ώρα 9.30 στην ΟΜΟΝΟΙΑ.
Στη Θεσσαλονίκη ώρα 10.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου.



                                           Το Διοικητικό Συμβούλιο

ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤ. ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 21 1ΠΡΙΛΙΟΥ 1967



                             Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

              ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967                
                                 

Στις 21 Απρίλη του 1967 το ντόπιο κεφάλαιο, σε συνεργασία με τα πιο αντιδραστικά στοιχεία μέσα στο στρατιωτικο- πολιτικό σύστημα της χώρας και τους μηχανισμούς των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων επέβαλαν τη στρατιωτική δικτατορία, που προετοίμαζαν καιρό πριν. Στις συνθήκες εκείνες το δυνάμωμα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, αλλά και οι αντιθέσεις μέσα στους κόλπους των καπιταλιστικών συμφερόντων, με τις συγκρούσεις και τους ανταγωνισμούς διαφόρων ομάδων τους προκαλούσαν δυσκολίες στην εφαρμογή των πολιτικών, που θα εξασφάλιζαν την υψηλή κερδοφορία του κεφαλαίου, την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, θα εξασφάλιζαν το μοίρασμα των κερδών ίσα για όλους. Οι ανταγωνισμοί αυτοί δημιουργούσαν ρήγματα στη συνοχή και συνεννόηση των αστικών πολιτικών δυνάμεων, που λειτουργούσαν σαν ένας επιπλέον παράγοντας δυσχερειών στην εφαρμογή αυτών των απαιτήσεων.
Η στρατιωτική δικτατορία ανέλαβε να φέρει σε πέρας δυο βασικά «καθήκοντα». Την πολιτική ηρεμία, με την απαγόρευση όλων των κομμάτων, την κατάργηση του αστικού κοινοβουλευτισμού και την χαλιναγώγηση του εργατικού κινήματος, θέτοντας εκτός νόμου και καταργώντας ταξικά εργατικά συνδικάτα, παραδίδοντας ταυτόχρονα την ηγεσία των κεντρικών οργάνων τους στα χέρια διορισμένων εργοδοτικών και υποτακτικών φιλοχουντικών δυνάμεων.
Όμως η εργατική τάξη και ο λαός δεν αποδέχτηκαν ποτέ την δικτατορία. Παρά τις διώξεις, τις φυλακίσεις, τους εξορισμούς πρωτοπόρων εργατικών δυνάμεων το κίνημα δεν άργησε να αναλάβει αντιδικτατορικές πρωτοβουλίες, να αναπτύξει δράση ενάντια στη χούντα. Η δράση αυτή κορυφώθηκε τον Νοέμβρη του 1973, όταν με κέντρο το Πολυτεχνείο εκφράστηκε μια μαζική λαϊκή αντίδραση στο καθεστώς, που ταρακούνησε τα σαθρά θεμέλιά του. Τα γεγονότα στην Κύπρο έφεραν το οριστικό τέλος του, όπου οι αστικές δυνάμεις το απέσυραν για να το αντικαταστήσουν με την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Είναι φανερό σε εμάς πως η αστική δικτατορία του κεφαλαίου μπορεί να παίρνει πολλά πρόσωπα. Κοινοβουλευτισμός με συντάγματα και νόμους αντιδραστικούς, με αναγκαστική παραχώρηση στο εργατικό κίνημα κάποιων ελευθεριών, κάτω από την πίεση της δράσης του, με δεσμεύσεις μέσα σε ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς, είτε καταργώντας ή μειώνοντας την λειτουργικότητα των αστικών κοινοβουλευτικών διαδικασιών, είτε με απροσχημάτιστες ή καλυμμένες αντιδημοκρατικές μορφές.
Σήμερα η εκχώρηση «εθνικών» κυριαρχικών δικαιωμάτων στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ κλπ, η επιβολή πολιτικών στο λαό μας που επεξεργάζονται ξένα κέντρα- πάντα βέβαια σε συμφωνία με τις ντόπιες αστικές πολιτικές δυνάμεις- συνιστούν μια μορφή υποβάθμισης του «εθνικού» αστικού κοινοβουλευτισμού, ένα «πραξικόπημα» με δημοκρατικοφανή μανδύα.
Το βασικό συμπέρασμα από την πείρα της εφτάχρονης δικτατορίας 1967- 74 είναι πως η εργατική τάξη, το εργατικό κίνημα, ο λαός δεν πρέπει να έχουν καμία αυταπάτη για την ουσία του κοινωνικοοικονομικού συστήματος που υπάρχει σήμερα. Ο στόχος τους  είναι η ανατροπή του συστήματος αυτού εκ βάθρων, μ’ όποια πολιτειακή μορφή κι αν εκφράζεται. Αυτός είναι ο προσανατολισμός κι αυτόν ακολουθούμε κι εμείς.

                                                  Το Διοικητικό Συμβούλιο


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ 40%




                              ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μετά από ερωτήματα συναδέλφων σχετικά με διάφορα δημοσιεύματα που τους προτρέπουν να υποβάλλουν αίτηση για επιστροφή χρημάτων λόγω 35ετίας διευκρινίζουμε τα παρακάτω.:
1.     Με βάση το Ν. 4024/2011 άρθρο 2 παράγραφος 1 από 1.11.2011, στους  συνταξιούχους,  οι οποίοι δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας, μειώνεται κατά 40% το ποσό της μηνιαίας κύριας σύνταξης που υπερβαίνει τα 1000 €.
Εξαιρούνται    της ανωτέρω μείωσης, μεταξύ άλλων, όσοι έχουν συνταξιοδοτηθεί με τριάντα  πέντε (35)τουλάχιστον έτη πραγματικής ασφάλισης.

2.    Με βάση την παράγραφο 2 του άρθρου 2 από 1.11.2011 στους συνταξιούχους αυτούς,  οι οποίοι εξαιρούνται έπρεπε να γίνεται μείωση κατά 20% στο ποσό της μηνιαίας κύριας σύνταξης που υπερβαίνει τα 1200€.

3.    Με βάση τα παραπάνω, όσοι εμπίπτουν στα ανωτέρω,  μπορούν να αιτηθούν την επιστροφή του επί πλέον 20% επισυνάπτοντας την απόφαση συνταξιοδότησης στην οποία θα φαίνονται τα 35 έτη ασφάλισης.

4.    Να ελεγχθεί  και η περίπτωση να μη έχει σταματήσει η παρακράτηση μετά την συμπλήρωση των 55ετών.


                                    Το  Διοικητικό Συμβούλιο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΓΡΥΔΑΚΗ



                             ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
                
Μετά από πέντε χρόνια (από τον Οκτώβρη 2012) στις 17 Μάρτη 2017 εκδικάστηκε η μήνυση για δήθεν συκοφαντική δυσφήμιση, που είχε καταθέσει η καθηγήτρια του Γυμνασίου Μαραθοκάμπου σε βάρος του μέλους του Συλλόγου μας Διαμαντή Γρυδάκη, τότε τοπικού Συμβούλου, επειδή αντέδρασε, όπως ήταν αυτονόητο, σε φασιστικής έμπνευσης ομιλία της στην επέτειο της 28ης Οκτώβρη 1940, που διαστρέβλωνε την ιστορία και δικαίωνε τη φασιστική δικτατορία του Μεταξά και τη χούντα των συνταγματαρχών. Στον συνάδελφο επιβλήθηκε η ποινή φυλάκισης 18 μηνών με τριετή αναστολή.

          Ο Σύλλογος μας εκφράζει την εναντίωσή του στην καταδίκη του συναδέλφου μας Διαμαντή Γρυδάκη. Η δικαστική αυτή απόφαση μας προκαλεί σοβαρά ερωτήματα και ανησυχία, γιατί έτσι αμφισβητείται το στοιχειώδες δικαίωμα να διαμαρτύρεται κάποιος όταν υμνούνται τα φασιστικά, αντιδραστικά καθεστώτα, που επιβλήθηκαν στο λαό για την προάσπιση της κερδοσκοπίας του Ελληνικού και ξένου κεφαλαίου. Ο λαός πρέπει να επαγρυπνεί και να εντείνει τους αγώνες του ενάντια στο φασισμό και στο σύστημα που τον γεννά και τον τρέφει.

          Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων ΔΕΚΟ-Τραπεζών στέκεται στο πλευρό του συναδέλφου μας Διαμαντή Γρυδάκη και θα του συμπαρασταθεί μέχρι την τελική αθώωσή του.
                                                     


ΤΟ  Δ.Σ.